Dag 3 - Landsmeer Open 2026

Sinds 2010 beschikt Heb Durf over Smash Court-banen. Dat is een betrekkelijk nieuwe baansoort. Qua speeleigenschappen zit Smash Court tussen gravel en kunstgras in. Een groot voordeel is dat je er het hele jaar op kunt spelen, zowel in de zomer als in de winter. En zeker nu, met het opwarmen van de aarde, worden de winters steeds zachter.

 

Eigenlijk is sneeuw de enige spelbreker. Op Smash Court blijft sneeuw langer liggen dan op de grond eromheen. Als bijj dooi de meeste sneeuw is verdwenen, ligt er vaak nog een laagje op de banen. Dat komt doordat de Smash Court-mat isoleert, waardoor de warmte uit de bodem de sneeuw minder snel doet smelten.

 

Tennis betekent ook dat je je spel zo goed mogelijk aanpast aan de omstandigheden. Wind, luchtvochtigheid – waardoor de ballen zwaarder worden – en natuurlijk de baansoort spelen allemaal een rol. Op gravel stuit de bal wat hoger en komt hij iets langzamer naar je toe dan op Smash Court. Je past je spel daar onbewust op aan. Ga je spelen op een andere club met een andere baansoort, dan voelt dat vaak even onwennig. De bal stuit anders en het tempo ligt net iets hoger of lager.

Er bestaat geen 'beste' baan. Het is voornamelijk wat je gewend bent. Dat is voor jouw spel de beste baan.

 

Op televisie zie je deze week regelmatig de glijpartijen op het soms verraderlijk gladde gras van Wimbledon. Ik vraag me dan weleens af: hoe zou Centre Court eruitzien met Smash Court-banen?

 

Ik kwam tegen 21.00 uur aanzetten op Heb Durf en viel met mijn neus in de boter. Op baan 1 stonden Jente Visser en Denise Brunekreef, die ik zaterdag ook al had zien spelen, tegenover elkaar. Jente had de eerste set gewonnen en leidde met 5-4 in de tweede.

 

Het was een heerlijke tennisavond met nauwelijks wind, geen lage zon en een aangename temperatuur voor tennissers. Er was volop publiek.

 

De dames waren in een hevige strijd verwikkeld. Jente varieerde met forehandslices, topspin (dubbelhandige) backhands, versnellingen en vertragingen. Denise sloeg haar forehands en dubbelhandige backhands vooral hard, als het even kon.

Ik telde een rally van zeker 25 slagen in die 5-4 game. En lange rally's waren er veel. Ik bleef gefascineerd kijken. Denise won de volgende drie games en daarmee de tweede set. Ook in de beslissende derde set nam Jente weer een voorsprong, maar opnieuw vocht Denise zich terug. Uiteindelijk trok zij met 4-6, 7-5 en 6-4 aan het langste eind. Het bleef spannend tot het allerlaatste punt.

 

Doordat baan 1 zoveel tijd in beslag nam werd de HD A partij tussen Vincent Evers/ Kelvin Antenbrink en Joris Mensen/Robin Staf op baan 2 gespeeld.

Vanaf het terras is dat lastiger te volgen. Maar één ding was overduidelijk: de keiharde forehands van Vincent. Een prachtige slag. Het maakt niet uit of de bal hard of zacht op hem afkomt; als het even kan, haalt hij verwoestend uit.

 

Er waren fraaie schermutselingen aan het net. Joris en Robin kwamen in de tweede set met 5-2 voor. Kelvin en Vincent hervonden hun concentratie en Vincent wist zelfs, tot  genoegen van alle spelers, met een uiterst zachte volley een punt te scoren. Kelvin/Vincent winnen: 6-2, 7-5.

 

Wat is tennis toch een boeiende sport.

Je levert een sportieve strijd met je tegenstanders en na afloop zit je meestal met elkaar aan tafel om iets te drinken en de wedstrijd nog eens door te nemen.

 

En ondertussen heeft je lichaam ook nog eens heerlijk bewogen.