Dag 4 - Clubkampioenschappen, dinsdag 24 maart 2026

De banen van Heb Durf. Laten we het daar eens over hebben. We begonnen ooit met 2 gravelbanen (1957). Deze werden door de Gemeente Landsmeer aangelegd. Heb Durf betaalde huur. Helaas had men bij de Gemeente geen specialisten mbt baanonderhoud. De toestand van de banen was regelmatig aanleiding voor Heb Durf om de Gemeente daar schriftelijk en mondeling van op de hoogte te stellen. Volgens oud-voorzitter Kees Goeree liep hij de deur bij de gemeente plat. Op een gegeven moment ("En un momento dado", Johan Cruijff) besloot de Gemeente om de banen over te doen aan Heb Durf. De club kreeg tegen betaling van het symbolische bedrag van 1 gulden de grond in erfpacht. Dat was het idee van Wethouder Martin Smid, tevens lid van Heb Durf en ook een goede, ervaren tennisser. Er kon nu in eigen beheer en op eigen kosten gezorgd worden voor beter onderhoud van de banen en tevens waren de felle brieven mbt de conditie van de banen aan de Gemeente niet meer nodig.

 

In 1982 werden baan 5 en 6 aangelegd en we kregen ook de grond weer in erfpacht.

 

Eind jaren 90 kreeg het toenmalige bestuur steeds meer moeite met het vinden van een goede groundsman en die heb je nodig voor het onderhoud van gravelbanen. In 1999 koos een overgrote meerderheid van de ALV na een powerpoint presentatie van het bestuur voor zgn French Court banen. Deze zouden makkelijker te onderhouden zijn dan gravel en je kon er het hele jaar op spelen, hetgeen bij gravel niet het geval was. In de winter waren gravel banen doorgaans onbespeelbaar vanwege vorst.

French Court bleek helaas geen succes. De water-doorlaatbaarheid liet te wensen over. Het duurde steeds langer voordat, na regen, de plassen verdwenen. En de banen droogden niet echt goed op. Er bleef een oranjekleurig filmlaagje liggen waardoor de ballen tijdens het 'spelen' oranje kleurden. De ballen werden bij kunstlicht vrijwel onzichtbaar. Het gevolg was dat het bestuur een paar jaar heftig in gesprek bleef met aannemer Ubink die elke keer met niet-werkende oplossingen kwam. De tennissfeer op Heb Durf werd er niet beter op.

Na verloop van tijd werd de French Court bovenlaag vervangen door fijn zand met behulp van de Fa. Silicanova. De matten bleven liggen. In 2010 vond er een echte renovatie plaats. We gingen over op Smashcourt. Een van de duurste baansoorten, dat wel. Met name het zgn keramisch infill materiaal is duur. Het betreft hier rood, onder hoge temperatuur gecoat fijn zand. 

Iedereen was weer blij. Tennisblij. En laten we niet vergeten dat er heel wat onzichtbare bestuurlijke energie en verantwoordelijkheid nodig is voordat er überhaupt een bal geslagen kan worden op onze tennisclub. 

 

Na 15 jaar heeft het huidige bestuur olv Laurens de Koning de banen laten renoveren in het najaar van 2025. We kunnen weer 15 jaar in blijdschap voort. Zomer en winter, dag en een stukje nacht. Behalve bij sneeuwval en extreem zware regenval.

 

Op baan 1 was het winderig dinsdagavond. Windvlagen. Dat maakt het spel onvoorspelbaarder. Een simpel te spelen bal wordt opeens een onmogelijke bal. Erwin Wals en Richard Heeren, als eersten geplaatst, namen het op tegen Sander Dekker en Vincent Wijga. De eerste set was voor Erwin en Richard, (6-4). In de 2e set namen Vincent en Sander een 4-0 voorsprong. Dat de wind een factor was in deze partij werd duidelijk voor het publiek. Zo kwam door de wind de bal op het  frame van het racket van Vincent. De bal vloog zeker 12 meter de lucht in. Tot ieders verrassing viel de bal vlak voor de baseline toch 'in'. Erwin kreeg een lastig bal te verwerken. Dat werd een 'eenvoudige' bal voor Vincent die ongelukkigerwijs het projectiel in het net sloeg. Waarschijnlijk weer die wind... Dit was volgens mij zo'n kantelmoment, waar nog weleens over gesproken wordt in tennis. Vincent en Sander maakten geen game meer. Erwin en Richard winnen met 6-4, 6-4.

 

Het bleef nog lang waaien. Dat mocht de gezelligheid niet drukken.

 

Chris ter Brake